Hoi Gullie Allemaol.
Ik bin blai um dur bai te heuren, want dan makte nog uns wà
mi. En ik hà dun leste taid veul gewerrukt en dikkels van hois
gewist. De inne dag is ut te kauw en dun andere dag wir te
werrum. Mer eentonig is ut weer in ons kikkerlandje an de zee echt
nie. Elluke dag is wir anders en dè is mèr goe ôk. Wor zoon wai
zijn as wai niks mèr te schanfoeteren hebben, nerruges toch?
Ik zag toenet minne buurman wir us hai hà vergete zijn
taand in te doew. Mer dè is niks niuws vur hum.
Ik heb wellus tigge hum gezeed dè tie mi zun gebitje in,
wel 10 jaor jonger leek dan ie war en ôk veul knapper war. Hai
zee dan d`zun vrouw hum nog stids de mooiste vond en dà tie
zonder zun gebit better kos êten. En dur kon ik dan midoew.
Mer plots schoot me wir un voorvalletje te binnen van
leste Zomer. Minne buurman en zun vrouw hebben unne tandem en as ut
moi weer is gaon ze dur samen op oit. En zoas ut goei Brabaonse
Minse betaamt um twelluf uure irst ête dan de tandem nao boiten
de baande oppompen en dan kan ie. Mer Moeder de vrouw moet zich
urst nog efkes optutten en verkleje
de korte-laang boks an.pet mi un extra grauwte klep op,
koelbox achter op de fiets want un terrasje is te duur en vur
minse van onze leeftaid toch niks gedao .
Op zône middag fietsen wai nog wellus un dikke zestig
kilometer want ge bent zo un end weg.
Zai kommen dan hullemaol total loss wir thois mer kunnen
er trots op zijn dè zai ut wir vurmekar hebben gekriggen. Ben ik
bai mun eige de matten an ut kloppen zie ik de buurman veur de
post oit de bus haolen. Wir gin taand in, wai makten un praotje en
toen heurde ik van de fietstocht van daags teveure.
Zai haan ut fijn gehad en lekker in ut gras zitten smullen
en smikkelen en toen moest wir an de terrugtocht worden gedaacht.
Want
un dikke dertig kilometer is ginne kattepis.
Alles gin goe en ze waren bekant wir thois en wà dachte wà,
dun buurman hà zun gebit vergête
hai kwam dur achter dè ut nog in ut gras lag want hai hà
ut oitgedao toen ze daor begosse te ête.
Goeie raod war duur en dur worde onderling besloten dè
merruge dur den buurman terrug zou worden gegao um de die nauw
veul te muug waar. Zo gezee, Zo gedao.
De vollugde merruge dun buurman wir terrug nao de plek van
verdwijning , daor angekommen urst wà drinke want van zon dertig
kilometer fietse hà hai toch wel dorst gekrigge.
Hai daacht nog bai zun eige wà kan dur op zôn stille
plek gebeure, mèr zoas alteid zult ziee zijn de plekskes nie zo
stil als gai denkt. Hai keek us goe rond en dacht ut zietur toch un
bietje anderrs oit as gistere en opins wis ie ut.
Ut gras war gemaaid en de protese van zun gebit war ok
weg. Alles war spoorloos dus hai kos wir zonder gebit op hois an.
En dat war laagen neturlik, gelukkig zaag ie zelluf de
humor hier ok van in.
Zo ziede dè min opoe wir gelijk hi gehad.
Zai zee alteid.
Stel niks oit tot merruge wà gai vandaag kaant doew.
Uw Tante Betje Flodder.