Hoi gallie allemaoal;

Ut war me de wèèk wel, nauw besefte dè gai echt auwer en auwer wordt  en alles op zinne kop kan stao.

Ut begint hul onschuldig en vur dè gai ut wit zitte mi de handen in ut haor en kumt tur van alles op oew aaf.

Dè hi minne ex-man onze Flip nauw van dichtbai migemakt en dè  war ut minste wà ikke um gunde.

Hai zaat al enkele jaore mi suikerziekte te kieken, gai wit wel ouderdomssuiker, dur kaande 100 jaor of auwer mi worre as gai mèr goew oppast.

En dè dee onze Flip urst ôk hul goew, mèr dur de jaoren ging dè achteroit in plats van voruit en toen den doktor van de Trombosedienst un hartfilmke gemakt ha war Leiden in last.

Flip ha zonder dè tie ut wist un lichte hartinfarct gehad, dun huisarst kwam durbai en de medicatie worde veranderd en hai mus nao de specialist in ut ziekenhois en nog mèir van die dingen, wà tie in al die jaoren niet gewend war.

Gelaoten hittie die underzuuke ouver zich hinne laote kommen en as gai immaol mi ut ziekenhois bent aangemakt en gai bent op jaoren zoas wai dan vinden zai alteid wel iets wà nie daor den beugel kan.

Dus wai zallen vurlopig wel roeien mi de riemen die wai hebben en ut beste er van hopen.

Mèir kaane wai nauw toch nie doew.

Want as gai die mallemeulen in beweging gezet het moete mèr afwachte wor ut schip strandt.

Gai begrijpt wel dè Flip nauw echt in zinne piepzak zat en hai hi tigge den dokter gezi dietie zinne raod zal opvolgen.Gallie snapt nauw wel detie wir op hangende pootjes bai Tante Betje wul terugkommen.

En ik heb nog in dubio gestao om um wir terug te vatten.

Mer min opoe zee: "Zelluf weggegaon is plaots vergaon!""

En zai hi nog gelaik ôk.