INCOGNITO

"Wat is het buiten koud!  Ik ben blij dat ik weer in de warmte zit", zei de man die naast ons in de sauna zat. We beaamden met z’n allen dat het in Sinterklaastijd niet uitzonderlijk is wanneer het dan wat vriest. "Ja, binnenkort ga ik weer tien dagen aan één stuk in de kleren" zei de man, "dan bestellen ze me weer, om aan huis te komen".
Iedereen zweeg even.
Dan drong het langzaam tot ons door dat "Sinterklaas" zelf, bij óns in de sauna zat! Niet te geloven maar wáár! Daar zat hij! In al zijn naaktheid kon je zien dat "hij" het was. Die kop. Die ietwat gebogen neus, die "pret" ogen. Die ietwat bolle wangen. Een gouden bril en een baard, waren er niet moeilijk bij te denken. "Ik heb geen huurpak!", Zei hij. "Ik heb alles al jaren. Ik heb het op maat laten maken. Zelfs het snoepgoed is ouderwets. Dat laat ik speciaal maken. Van die zachte schuimpjes, trompetjes en zo. Ik heb ‘n fabrikant gevonden die zijn oude matrijzen op de walsen zet voor me en alles maakt zoals vroeger."Och, het levert niet véél op, maar wél veel plezier! Ik speel altijd nét quitte!" "Misschien kun je daarna doorgaan als kerstman!", merkte ik op. "Dáár begin ik niet aan!", zei hij. "Dáár geloof ik niet in. Tot vijf december kunnen ze me bestellen, en geen dag langer. Zelfs de zesde niet". Hierbij kreeg hij het duidelijk even te warm. Hij stond op om zich af te gaan douchen. Ik zag hem de deur uitstappen. We keken hem na als een stel achtergelaten kinderen. Hij is het écht! De enige "échte" Sinterklaas waarin ik altijd heb geloofd.
Deze twijfelde immers ook niet aan zichzelf?