Alles un bietje in orde mi
iederein? Ut weer is hier nog stids regen, wind en af en toe de zon. Ik
heb vur minne doew gisteren un drukke dag gehad, mèr wel inne leuke.
Volgende week kumt gelukkig min
vaste hulp wir terrug, an al die vakantie deerntjes hedde nie zo veul an.
Van unne dweil hebben zai nooit geheurd.
Nauw ik vakansie heb kumt min
dochter elluke dag even langs,
,alteid lol, de heule familie
kumt dan efkes an de beurt.
Min oudste dochter, is mi heur
gezinnetje in Zeeland van de Camping weg geregend en zijn un paor daogen
irder thois als gepland. Zai kommen leuk mi hun 4tjes nao Omi.
Efkes laoter kumt min andere
dochter mi heur twee dochtertjes ôk binnen waaien. Zai waren nao de
kermis geweest en ook weggeregend, dus efkes bai Omi langs. Ok minne
zoon en zijn vrouw kommen efkes un bakkie doen. Dus ut spul war wir
compleet. Dè gebeurd haast nooit heure! Mèr wel oer gezellig.
De jongste van ut stel (zowa 3jaar)
war in mijn slaopkammer an ut neuzen gewist en daor is alteid wel iets van
heur gading te vinden.
Dizze keir kwam zai mi un kistje anzetten. Ik riep
van, o, mijn juwelen, mèr dur had zai gin boodschap an. Min andere achter kleindochter,(7jaar) vond ut ook wel wa en samen
gingen zai onderzoeken of dur wa voor hun bai war. Nou van mai mochten zai
er mi speulen, want de waarde van wa dur in dè kistje zit is niks,
mer ik ben un raar mens en gooi niet zo
snel iets weg.
Mèr goe ik werd inins tot Koningin
gebombardeerd, werd behangen met kraaltjes, kettinkjes,
oorbellen enz. Wa kan dur nie
allemaol in zo'n kistje zitten. Ik moest alles om en aanhouden, anders
werden de dames boos. Een sluier hadden zai ook nog georganiseerd. Op een
stoeltje in de slaopkammer vonden zai een witte onderrok van Omi en dè
wordde minne sluier. De twee jongens zaten naar Sport te kieken en keken
af en toe ins besmuikt achterum, of zai wulde zeggen , mi die ongijn,
willen wai niets te maoken hebben.
Mèr intussen mocht ik, de
koningin dus, niets anders doen, als koninklijk stilzitten, minne mond
houden (en gai wit dè Ik
ut daor hil moeilijk mi ha) en af en toe zwaaien, mi minne waaier.
Ut wordde ondertussen etens
tijd en de man van min dochter kwam zijn gezinnetje ophaolen. Mèr ut war
zo gezellig, dattur onderling besloten wordde, mèr chinees te haolen. En
zo geschiede. Wai hebben toen ouwerwets wir us gezellig mi zun allen aon
de taofel gezeten en geeten. Dè war in lange teid nie mèr gebeuird.
Zulke dagen zijn dur ôk nog al moetugai ze mi un lempke zuuken.!!!!!