De tandarts is een bijzondere man,
waarvan zonder dat hij het weet
je de zenuwen krijgen kan.

Wanneer je pijn hebt in de mond
van een ontstoken tand of kies
is er toch maar één advies.

Je moet naar de tandarts gaan
er helpt geen lieve moeder aan.

Maar eerst wordt van alles geprobeerd
en van alles geadviseerd.

Als je loopt te steunen en te kreunen
de een raadt je een borrel aan,
dan zal de pijn snel over gaan.

De ander zegt: neem een asprien,
het wordt zo beter, dat zul je zien.

De tandarts zelf: neem maar koud water
dat is beter, krijg je ook geen kater.

Maar dan komt het hoogtepunt
het kan niet meer
het doet toch zo vreselijk zeer.

Met een hoofd als een pioen
ga je het dan toch maar doen.

Je pakt de telefoon
en zegt op bedeesde toon:
dokter kunt u mij ontvangen
ik kom graag met spoed
en hij vind het goed

De tandarts stoer en sterk
doet heel vakkundig dan zijn werk.

Er wordt gekeken en geklopt
er wordt een boortje in gestopt,
wat boren en spoelen, 't is geen gein
maar na afloop, verdwenen is de pijn.

En dankbaar denk je dan
waar was je zonder zo'n man.